اشعار سید علی کامران _ خانه غزل
درباره سایت
آخرین مطالب
- در آن لحظه که از چشمت به روی من نگاهی شد
- ماه میریزد و از شانه شب میگذرد
- برگرد که بی تو دل من سرد و تباه است
- به شوق دیدن تو
- به کجا برگردم ؟
- آنکه چون باد صبا پرده جان ها زد و رفت
- خطا
- با غمت آرام میگیرم ولی بسیار نه
- به وفایت دل نهادم
- تو چرا از منه بیچاره گریزان شده ای
- دوری و اما هنوز از من تو دوری میکنیی
- من چه کردم که تو اینگونه دلم میشکنی
- میترسم از اینجا بروی بی تو بمیرم
- ای وای بر من
امکانات وب
در آن لحظه که از چشمت به روی من نگاهی شد دلم در شعله افتاد و غم عالم تباهی شد به شوقت در بیابانها دویدم چون غباری سرد که هر موج نسیم آمد، هوایم بیپناهی شد نه آرامی به جان مانده، نه خوابی بر شبم باقی به بوی زلف تو هر شب غزل با اشک، آهی شد به دیدارت اگر آمد دلی، دیوانهتر گردد که هر آیینه با رویت شبیه صبحگاهی شد جهان در پرده میسوزد، ولی نام تو میروید به هر جایی که یاد توست، باغی پرگیاهی شد اگرچه خسته و تنها، شکسته همچو بارانم ولی از چشم تو پیدا، همیشه
برچسب:
نویسنده: میلاد نیکفر